Kıyamet Melekleri

kepleri yakalayın...

Tue, 16 Jun 2009 20:09:00 +0300

Garip bir duygu…

Gitmem gerek… bir daha dönmeden… aslında mutlu gibiyim de… hani bitti buydu ya amaç… ama büyümek var bir yandan… ürküyorum aslında… için için sorular var mücadele etmem gereken…

Yapmam gereken her şeyi yapmış mıydım? Olmam gereken her şey olmuş muydum? Belki bir daha fırsatım olmayacak… kendim olmaya… dışarıda onlar gibi olmamı bekleyen bir sosyal hayat var sadece… koridorlara son defa veda ederken düşündüm… ne kadar korunaklı bir dünyadaydım… ne kadar sınırsız… arkadaşlarımı düşündüm… ya da öyle olduğunu sandığım insanları… bir daha hiç görüşmezdik büyük ihtimal… geçici hevesler ve kalıcı tercihler çok farklıydı…

Ürküyordum… büyümekten… garipsedim kendimi… sorumluluk almaya… yetişkin olmaya hazır mıyım ki ben? Bu sınıflar 2 yılımı aldı şimdi yabancılaştım buraya da sadece bir anda… sanki her iki yöne de ait olmayan aradaki sıkışmış hayalet benim şimdi… sınıflar kokular gürültüler kantin… insanlar d&.. ( devamı )

Yorgun argın bir melek düştü rüyalarımdan…

Sat, 30 May 2009 02:46:00 +0300

Yorgun argın bir melek düştü rüyalarımdan…

Kanatları kırık, ruhu çarpık…

Son melek de düştü rüyamdan…

Ve tanrı beni terk ederken…

Son melek baktı bana…

Gri gözleri anlamsız…

hayal kırıklığı

Sat, 30 May 2009 02:30:00 +0300

Lütfen… Kelimelerimi bana bırak…

Biliyorum gideceksin… Engel olacak gücüm yok…

Ama kelimelerim bana kalsın… Atlatamam yoksa bu acıyı…

Hissediyorum yavaşça terk edişini beni…

Ruhunun ışığı uzak artık bana

Bizi bağlayan düğümler sökülüyor teker teker…

kendime requem...

Fri, 17 Apr 2009 05:32:00 +0300

Tenimdeki her gözeneği deşmek parçalamak istiyorum…

Derimi yakmak yıkmak kurutmak belki de… varlığımın anlamı olmadı ya intiharımın olur belki…

Sesli çığlık yeterli etkiyi yapmadı ya sessiz bir çığlık beyinleri uyandırır belki…

Nedir bu incitme arzusu…

Oyunu kurallarıyla oynamadın ve kaybettin işte…

Nasıl hala kazandığını iddia edebilecek kadar yüzsüzsün hayat!

Ve ben kendi irademi son defa ele geçirirken gerçekten yapan ben miyim yoksa kader mi emin de olamadan aslında…

Sana son defa bakmak istiyorum…

Bakmak ve baktıkça senden tiksinmek… tiksindikçe de bu.. ( devamı )

adamna göre muamele var bu hayatta!

Fri, 17 Apr 2009 05:25:00 +0300

Adamına göre muamele var bu hayatta!

Ya onlardansındır ya değil.

Egon ne kadar büyükse ve ne kadar popülersen ki bu popülariteyi nasıl kazandığın pek fark etmez…

O zaman onlardansın demektir…

Sürekli şikâyet ederler ve ilgi beklerler sürekli yakınır ve dünyayı kurtarırlar ama aslında sadece egolarını tatmin ederler…

Sürekli pohpohlanmak isterler.

Bak ne yazdım oku derler ya da bak ne yaptım ne çizdim bak neler yaşadım derler hep anlatırlar hiç susmazlar…

Ayrım olmasın der sürekli kendilerini üstün görürler…

Sadece pohpohlanmaya ihtiyaçları va.. ( devamı )

kendi kendime yenildim...

Thu, 16 Apr 2009 04:07:00 +0300

Hislerim uyuştu. …

Duyularım ve düşünme yeteneğim…

Sadece soğuk var gene

Birde kendi canavarlığım kaldı.

İçimde dışarı çıkması gereken bir şey var.

Ne denir buna? Kin mi acı mı endişe mi? korku beklide?

Ama olmaması gerek işte.

Bana verdiğin bu hisleri geri al!

Ve defol git dünyamdan…

Midemi deşmek istiyorum.

Kanlı bağırsaklarımı dolamak istiyorum boğazına…

Kalbimi ağzına sokmak istiyorum bir daha asla yalan söyleyeme diye&hellip.. ( devamı )

sen olmayan senlerde seni aradım...

Thu, 16 Apr 2009 04:02:00 +0300

Bi kalbim yok aslında artık… Sen onu alıp yanında götürdün çünkü… Ve ben bunu ancak sen gidince fark ettim. Sürekli tekrarlanan ilişkilerde seni unutturacak birini aradığımı sanıyordum. Seni aramışım oysa. Sen olmayan seni aramışım her yüzde her dokunuşta her ruhta. İmkânsızı istemişim yani. Ondan bu her daim içimde gezinen mutsuzluk. Ondan beklide gelip gidenleri unutmak bu kadar kolaydı benim için. Çok bi anlamları yoktu ki onların. Senin anlamın vardı sadece. Çekip giden ve bir daha asla gelmeyecek olan senin. Kendi kendime verdiğim sözler boş safsata aslında. Sen okusan bile anlamayacaksın bu yazılar sana. Ve belki de tüm yazılar sana. Ve sen asla hep seni bekleyebileceğimi ve seni aramaya devam edeceğimi de anlamayacaksın. Çünkü bunları hisseden sadece ben oldum sen değil ki. Şimdi bir kez daha biri geldi ve gitti hayatımdan ya ancak anladım. Giden sensin aslında değil mi? Sadece sen. Senden ötesi yok ki benim için. Ve belki de acı olanı benim seni bu kadar erken bulmuş olmamdır. Hayatımın kalanı bu yüzden bi işkence aslında. Hep uzakta uzağa sevmelerde geçecek biliyorum.

Dün ölümden, ölmekten, yaşlanıp sevdiğim her şeyi yitmekten korktuğumu fark ettim. Şimdi ölsem korkmam ama yaşlanıp ölmek, hayatı tadıp ölmek korkutuyor beni biliyor musun? Peki ya sen, sende korkuyor .. ( devamı )

Thu, 16 Apr 2009 04:00:00 +0300

BÖLÜM 4

BASLANGIÇ VE BITIS

Kız ve hayalet. Sanki birbirlerini tamamlamışlardı. Bir şekilde kız her şeyi kabullendi. Ne kadar mantıksız ve delice olsa bile. Çocukta kendine ait bişeyler vardı. Hayatı boyunca beklediği aşk gibiydi. Hiç olmayan abisi gibi. En büyük sırdaşıydı. Birbirlerine alıştıkça kelimeleri kullanmadan da konuşabilir olmuşlardı. Düşünceler yeterliydi. Ruhlar ise birbirine uyumluydu.

Okul ya da ev artık kızın çok umurunda değildi. Sanki artık dünyası daha karanlık ve tekildi. Hiç bitmey.. ( devamı )

Thu, 16 Apr 2009 03:58:00 +0300

BÖLÜM 3

AY KANIYOR

Uyandığında etrafına bakındı kız. Kimseyi göremedi. Kesinlikle bir düş görmüşüm. Ama ne kadar ilginçti. Zaten normalde olsa bi hayaletle oturup laflayamazdım ki. Korkup kaçardım. Gene de hoş çocukmuş. Keşke bizim sınıfta da onun gibi biri olsaydı.

Thu, 16 Apr 2009 03:53:00 +0300

BÖLÜM 2

KIYAMET MELEGI

Gece uyanıverdi. Öylece bir anda. Bütün oda karanlıktı. Dışarıdan bir iki küçük ışık parçası odayı siluet haline getiriyordu. Karanlık bir fotoğraf diye düşündü. Geceleri uyanmaya alışıktı. Uyku bozukluğu vardı birkaç yıldır. Yeme bozukluğu gibi. Genelde gece uyanır ve müzik dinlerken tavanı seyrederdi. Bazen hayal kurardı. Hikâyeler uydururdu. Birkaç saat içinde yeniden uykuya dalabilirse şanslı sayardı kendini. Ama genelde uyuyamazdı. Bu gece ne tavanı seyretti nede bişeyler hayal etti. Sadece ne olduğunu hatırlamaya çalıştı. Ne yaptım ben. Ne olmuştu o gün? Diye düşündü. Okulu hatırlıyordu. Dersten .. ( devamı )