Kıyamet Melekleri
din mitoloji büyü film müzik kedi hikaye
Nemesis
Kalbimi attım çöpe
Verilen tüm sözlerle beraber
Üzgünüm sevmiyorum artık kimseyi
Değer vermiyorum kimseye
Maskelerin ardına saklanıyorum
Gizliyorum kendimi
İnanmayın aldanmayın artık bana
Hayatımı yalana çeviriyorum
Tıpkı sizin yaptığınız gibi
Ve artık tek istediğim
Canımın yandığı kadar başkalarını yakabilmek
Kırıldığım kadar kırmak
Güvenmeyin bana sevmeyin beni
Yalanlarla yeniden yaratıyorum kendimi
Ruhumu nefretimle kuşatıyorum
Karanlığı yol yapıyorum kendime
Kandan şelaleler de yanında
İnanabilsem şeytana tapardım hatta
Daha fazla güç için
Acı verebilmek uğruna
Bu acının bedelini almak uğruna…
Güvendim ve sevdim
Elimde kalanlarsa yamalar
Gözyaşıyla sulanan hatıralar…
İstemiyorum artık!
Sevmek güvenmek
Değer vermek…
Kimse hak etmiyor çünkü…
Maskelerimi hazırladım
Anka sen bile gelmedin yardıma
Ölüme terk edildim sanrım
Ama kanımdan bir havuzda
Yeniden doğmaya hazırlanıyorum
Bileklerimdeki kesikler hala taze
Ve affedebilmek için
Ölmeliyim önce
Gene de çok güvenmeyin
Nefretim kanım kadar koyu
Öfkem kadar derin
Yalnızlığım kadar gerçek…
Herkesin ruhunda kendimi aramak için
Tekrar yola çıkıyorum
Biliyorum bulacağım bir yerlerde
Nerde olduğu ya da ne kadar süreceği önemli değil
Acıyla kuşandım geliyorum
İnanmayın güvenmeyin artık bana
Melekleri öldürmeye geliyorum
İhanet ettiler onlarda bana
Dürüst değil artık onlarda
Nemesis melek katili…
İyiliğe ait hiçbir şey olmasın artık
Ben iyi değilim çünkü
Gülmesin kimse benim içim kanarken
Yalancı toplumdaki günah tohumlarıyız aslında
Değer verdiğimiz koca bir yalan…
Mutluluğumuz gibi…
29/10/2008 | Kategori:
meleklerin yazıları
|
Yorum (1) |
Yorum Yaz
Kalıcı Bağlantı | Arkadaşına Gönder
Önceki Sayfa | : | Sonraki Sayfa