Kıyamet Melekleri
din mitoloji büyü film müzik kedi hikaye
Neden...
Şuurumu kaybettim
Amaçsızca ilerliyorum karanlıkta
Ruhumda derin bir yara var yeniden
Daha öbürü geçmemişti oysaki
Benliğimi dolduran kanı hissedebiliyorum
Boşluktayım sanki
Etrafımdaki bütün sesler görüntüler
Yitirdi güzelliğini
Neden yeniden olmak zorunda
Neden her seferinde bu kadar acımak zorunda
İstemiyorum yeniden kendim olmak
Birilerine inanmak
Yalandan başka bir şey kalmıyor elimde
Ve bir de yaralar
Daha derin daha acımasız…
Korkuyorum artık
Yaşamaktan
Her gün acılarla başlaması ne kadar adildir ki?
Eskiden meleklere inanırdım ama
Artık olmadıklarına eminim
Bunca acı nasıl var olabilir başka türlü
Kaçsam sığınsam istiyorum kuytulara
Silinip gitsem sonsuz boşlukta
Erise ruhum benliğim
Hiç var olmamış gibi tamamen
Acımazdı daha fazla canım…
Yalnız kalmak istemedim
Canım yandığı için
Ama neden her ruhumu paylaştığım daha çok canımı yakıp gitti ki?
Doğruluk ve gerçeklik nasıl anlaşılır?
Uyumak istemiyorum
Yıpratabildiğim gibi yıpratmalıyım kendimi
Acım diner belki
Kalbimdekinden daha çok yanar bedenim belki
Daha iyi hissederim o zaman belki
Hayır geceleri uyumak istemiyorum
Düşünmek istemiyorum
Yaşamakta istemiyorum!
Her anı bedenime yeni izler kazırken neden daha fazlasını isteyeyim ki?
Neden ruhumu daha çok kirleteyim ki…
29/10/2008 | Kategori:
meleklerin yazıları
|
Yorum (2) |
Yorum Yaz
Kalıcı Bağlantı | Arkadaşına Gönder
Önceki Sayfa | : | Sonraki Sayfa