Kıyamet Melekleri
din mitoloji büyü film müzik kedi hikaye
kepleri yakalayın...
Garip bir duygu…
Gitmem gerek… bir daha dönmeden… aslında mutlu gibiyim de… hani bitti buydu ya amaç… ama büyümek var bir yandan… ürküyorum aslında… için için sorular var mücadele etmem gereken…
Yapmam gereken her şeyi yapmış mıydım? Olmam gereken her şey olmuş muydum? Belki bir daha fırsatım olmayacak… kendim olmaya… dışarıda onlar gibi olmamı bekleyen bir sosyal hayat var sadece… koridorlara son defa veda ederken düşündüm… ne kadar korunaklı bir dünyadaydım… ne kadar sınırsız… arkadaşlarımı düşündüm… ya da öyle olduğunu sandığım insanları… bir daha hiç görüşmezdik büyük ihtimal… geçici hevesler ve kalıcı tercihler çok farklıydı…
Ürküyordum… büyümekten… garipsedim kendimi… sorumluluk almaya… yetişkin olmaya hazır mıyım ki ben? Bu sınıflar 2 yılımı aldı şimdi yabancılaştım buraya da sadece bir anda… sanki her iki yöne de ait olmayan aradaki sıkışmış hayalet benim şimdi… sınıflar kokular gürültüler kantin… insanlar düşünceler istekler… olduklarımız yada olmaya çalıştıklarımız… yada sadece ben… garipsedim işte… koptum buradan.. gidiyorum bak şimdi…büyüdüm mü yani?
Koca adam oldum da hayata mı hazırım…
Ana rahmine geri dönesim var…
Güvenliydi orası…
Ve ben şimdi korkuyorum dışarıdan…
Kendim olamamaktan… değişmek ezilmek unutmaktan… tercihlerimin özgürlüğünü… kendim olmanın hafifliğini unutturabilirler mi bana? Ya yapabilirlerse? Hazır değilim belkide hayatın kendisiyle yüzleşmeye… neden bize bunları öğretmezler ki hiç…
Sıralara son kez bakarken tozlu vedalar gördüm… ne ilk olanım ne son…
Hepimizde aynı korku var mıydı acaba…
Büyümüşlüğü yadsıma yada…
Olgunlaşmam gerektiğini biliyorum ama bu kelimenin ne ifade ettiğinden emin değilim…
Sadece şimdi buradan gitmem gerek… herkese veda etmeliyim…
Ve sonra gençliğimde geride kalacak…
Kendimi bulduğum bir çağ biterken… değiştirilmeye çalışacağım bir çağ başlayacak…
Gene deli gibi gülme hakkım var mı benim? Salak saçma bağrınma? Devrimci olma hakkım ya da… fikirlerimi ona buna bağırma… değişmeyi reddetme şansı verirler mi? Neden o zaman bu korku…
İnsan neden garipserki büyümeyi…
İçten içe kaybettiklerinin bilincine varır… sessiz bir cenazedir aslında büyümek…
Şimdi beni ben olmaktan koparmak isteyen insanlar arasında yolumu kaybetmeden önce… kepleri yakalayın!
12.06.09
…kont’a…
16/6/2009 | Kategori:
meleklerin yazıları
|
Yorum (0) |
Yorum Yaz
Kalıcı Bağlantı | Arkadaşına Gönder
Önceki Sayfa | : |