Kıyamet Melekleri
din mitoloji büyü film müzik kedi hikaye
kendime requem...
Tenimdeki her gözeneği deşmek parçalamak istiyorum…
Derimi yakmak yıkmak kurutmak belki de… varlığımın anlamı olmadı ya intiharımın olur belki…
Sesli çığlık yeterli etkiyi yapmadı ya sessiz bir çığlık beyinleri uyandırır belki…
Nedir bu incitme arzusu…
Oyunu kurallarıyla oynamadın ve kaybettin işte…
Nasıl hala kazandığını iddia edebilecek kadar yüzsüzsün hayat!
Ve ben kendi irademi son defa ele geçirirken gerçekten yapan ben miyim yoksa kader mi emin de olamadan aslında…
Sana son defa bakmak istiyorum…
Bakmak ve baktıkça senden tiksinmek… tiksindikçe de bu kelimeleri üstüne kusmak istiyorum…
Hala direnebilirim kendime…
Ama artık istemiyorum anlamı yok…
Güvenebileceğimi umduğum bütün kaleler aslında kumdanmış…
Bir dalgada yıkılıverdi hepsi…
Oysa nasılda güçlü görünmüşlerdi bana…
Ya da ben nasılda hazırmışım inanmaya…
Hala direnebilirim kendime… bir sigaralık zamanım var…
Bu kadarını verebilirim kendime…
Ve daha sonra önce midemi parçalamak istiyorum…
Hiç bitmeyen bu yükten kurtulmalıyım…
Her ne varsa orda çıksın artık benden…
Ve sonra ciğerlerimi özgür bırakacağım…
Doya doya çığlık atmayalı ne kadar oldu ki?
Bir sigara içimlik vaktimde ise sadece sana bakmak istiyorum tanrı!
Nende bu oyun böyle bitmeli?
Neden bel altına vurdun ki?
Hani adaletin sevgin ve bağışlayıcılığın… hani özgür irade…
Bütün dünyayı acıyla kasıp kavurdun sadece…
Ama neden olayı kişiselleştirince kabahatli oldum ben?
Ben neden acıyla kasıp kavuramam ruhumu…
Bir insanın derisini soyarsan acaba ruhu çıplak kalır mı?
Odanın köşelerinde biriken larvalara bak…
Beslenmeyi bekliyorlar…
Bitirmeden önce son defa yapmak istiyorum bunu…
Son defa bir sigara içmek istiyorum…
Zaten çürümüş ciğerlerime çeke çeke ve zaten havasız olan odayı daha da boğaraktan...
Kokuşmuş bu oda değil mi? Hayatım gibi… yarattıkların gibi…
Bak sigaramın yarısına geldim… tadını alamadım ama hala…
Tıpkı hayatım gibi… onunda yarısına gelmiştim aslında…
Ama hala yaşamın tadını bulamadım…
Ve şimdi gitmeden önce söylemek isterim tanrı…
İsyan edeceğimi biliyordun… özür dilemem bunun için…
Boş rutubetli bir odada bir ceset olmak…
Bu kader mi özgür irademi… bilmiyorum hala…
Şimdilik elveda tanrı…
...kontes'ten...
17/4/2009 | Kategori:
meleklerin yazıları
|
Yorum (0) |
Yorum Yaz
Kalıcı Bağlantı | Arkadaşına Gönder
Önceki Sayfa | : | Sonraki Sayfa